زكيه و غير اينها و در بعض اخبارش دارد كه نداء كننده امير المؤمنين است در چشمه خورشيد و در بعضى جبرئيل ندا مىكند كه قائم آل محمد ( ص ) ظاهر شد باسم و نسب او تا امير المؤمنين و در عصر همان روز شيطان ندا مىكند و دعوت مىكند به طرف سفيانى از شام . اهل حق به نداء اول متوجه مكه مىشوند و اهل باطل به طرف شام و روزگار آنها تباه مىشود كه مفاد اين آيه شريفه است . ( إِنْ نَشَأْ ) البته مشيت تعلق گرفته . ( نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً ) كه همان صيحه باشد و آخرين علائم ظهور است . ( فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ ) يعنى صاحبان اعناق . چون اعناق جمع مؤنث است ، و خاضعين جمع مذكر يا بحذف مضاف . يا آنكه كسب تذكير كرده اعناق بواسطه ناس و در بعض اخبار دارد مراد معاندين ائمه اطهار هستند از بنى اميه و غير آنها و اين اخبار در تفسير برهان است رجوع فرمائيد . [ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 5 ] وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمنِ مُحْدَثٍ إِلاَّ كانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ ( 5 ) و نمىآيد آنها را از ذكرى از پروردگار رحمن تازه‌اى ، مگر آنكه آنها هستند از آن ذكر اعراض كنند . ( وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ ) ظاهرا مراد قرآن مجيد است چون يكى از اسامى قرآن ذكر است چنانچه مىفرمايد : إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ ( سوره حجر آيهء 9 ) و همچنين أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلى رَجُلٍ مِنْكُمْ ( سوره اعراف آيه 63 و 67 ) ، إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ ( سوره يوسف آيه 104 ) و نيز وَ هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ أَنْزَلْناهُ ( سوره انبياء آيهء 51 ) و غير اينها از آيات . ( مِنَ الرَّحْمنِ ) كه قرآن مجيد عين الفاظ او صادر از مصدر جلال پروردگار است و از اين جهت معجزه بزرگ حضرت رسالت است از حيث فصاحت و بلاغت و اخبار از مغيبات و از قضاياى انبياء سلف و از آينده و از حيث احكام و عقايد و اخلاقيات كه جهات معجزه بودن او را